Віталь распавёў пра тое, якія павінны быць прыярытэты беларускіх дэмакратычных сіл, што трэба рабіць беларускім дэмакратычным сілам зараз, як санкцыі ўплываюць на беларускую эканоміку, якая верагоднасць міжнароднага трыбунала і чаму лозунг “Не злаваць дзеда” – бязглуздзiца.

Недастаткова проста санкцый, трэба прадуманыя санкцыі!

-Зараз ад санкцый пакутуюць звычайныя беларусы.

-Забарона на ўвоз легкавых аўтамабіляў з Еўропы-гэта акцыя “Падтрымаем кітайскі аўтапрам”.

-Дайце магчымасць беларусам атрымліваць візы, вучыцца і вандраваць у Еўразвязе.

Міжнародны трыбунал не мае рэальных механізмаў асуджэння

-Усе людзі, якія адказныя за рэпрэсіі ў Беларусі, павінны быць пакараныя па беларускім законе і беларускім судом.

-Міжнародны трыбунал не мае рэальных механізмаў, каб асудзіць людзей, якія адказныя за рэпрэсіі.

-Трэба падтрымліваць патэнцыял беларусаў да барацьбы, каб яны змаглі дасягнуць дэмакратыю ў Беларусі.

-Змены залежыць ад тых, хто ўнутры Беларусі, і наша задача дапамагаць тым, чым мы можам.

“Не злаваць дзеда”- гэта поўная бязглудзіцца

-Трэба ня зважаць на дзеда. Хопіць факусавацца на Лукашэнка. Звярніце калі ласка ўвагу на беларусаў.

-Змены ў Беларусі надыдуць толькі тады, калі беларускі народ знойдзе ў сабе патэнцыял на чарговую рэвалюцыю, якая абавязкова адбудзецца.

Разрыў паміж дэмакратычнымі сіламі і беларусамі вялікі і ён расце

-Беларусы, нават простыя актывісты, не ўплываюць на дэмакратычныя сілы, бо не абіраюць гэтых лідараў.

-“Не-жалезнай заслоне паміж беларусамі і Еўрапейскім звязам” павінен быць сумесным лозунгам беларускіх дэмакратычных сіл.

Таксама вы можаце паглядзець выпуск цалкам на ютубе па спасылцы.

The post “Дайце магчымасць беларусам атрымліваць візы, вучыцца і вандраваць у Еўразвязе”— Віталь Рымашеўскі appeared first on Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД).

Ёсць 2 рэчы, якія мусяць быць у прыярытэце дэмакратычных сіл: вызваленне палітвязняў, спыненне рэпрэсій адпаведна, і “Не-жалезнай заслоне паміж Еўрапейскім Звязам і Беларуссю”.

Таксама пад час праграмы Віталь выказаўся пра выхад Алены з Каардынацыйнай рады, стан Каардынацыйнай рады і беларускіх дэмакратычных сілаў у прыватнасці.

А ў канцы праграмы Віталь звярнуўся да беларусаў.

Паглядзець размову цалкам вы можаце тут.

The post “Беларусь не павінна апынуцца за жалезнай заслонай!” — Віталь Рымашэўскі. appeared first on Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД).

Кастусь Жукоўскі “Новы лад жыцця – значыць новая выбарчая сістэма. ”

Па першае трэба высветліць якая сістэма лепшая увогуле ці для Беларусі.

Калі увогуле, то калі праглядаць еўрапейскую сістэму можна адзначыць, што прапарцыйнай сістэмай карыстаюцца усе краіны Еўразвязу, калі праходзяць выбары у еўрапейскі парламент. У такіх краінах як Фінляндыя, Нідэрланды, Нямеччына, Велікабрытанія, мальта выкарыстоўваецца таксама прапарцыйная сістэма для выбараў у парламент свах краін. У той а час  у Польшы, ва Украіне, Францыі паспяхова выкарыстоўваецца мажарытарная сістэма. У Расеі выкарыстоўваецца увогуле сумесная сістэма, калі чалавек мае 2 галасы –  адзін голас ён аддае  за чалавека –  асобу, другі  – партыі. Прычым ва усіх гэтых асноўных сістэмах існуюць свае асаблівасці. Тут трэба улічваць краіну і яе палітычную сістэму.

Для Беларусі на мой погляд у сенняшніх умовах якая б сістэма ні была – вынік адзін, а дакладней ніякага. Сэнсу удзельнічаць у выбарах каб прадстаўляць інтэрэсы абраўшых цябе грамадзян няма –  усе роўна “усенароднаабраныя” абраныя яшчэ да пачатку выбарчай кампаніі па усім вядомых прычынах. У сеняшніх умовах удзел у выбарах дэмакратычных кандыдатаў –  чарговая акцыя  апазіцыі, якая паказвае, што у Беларусі выбараў няма. Хіба не так?

У Беларусі дэмакратычнай на першы час  – час самаусведамлення – трэба, безумоўна, мажарытарная выбарчая сістэма. Проста у такі час самаусведамлення чалавеку патрэбны лідар, правадыр, прыклад – гэта канкрэтны чалавек з яго светапоглядам, з яго хібамі і найлепшымі чалавечымі якасцямі. Чалавек дасягальны, я якім ён можа сустрэцца, абмеркаваць праблемы, прыняць удзел у іх вырашэнні. І канешне, гэта тутэйшы чалавек. Можа сусед, ці яскравая асоба майго гораду, раёну. Мы выраслі побач, хадзілі у адну школу. Ці проста пра яго, выдатніка спорту ці пераможцу алімпіяды калісьці некалькі год таму пісалі у раенцы ці нашай гарадской газеце. А праз некалькі год  ён, выдатны кіраунік нашай мясцова  фабрыкі ці завода вывеў наша прадпрыемства на міжнародны узровень і пра наш маленькі гарадок зараз ведаюць далка за мяжой. Вось ен – чалавек якому я давяраю свій голас, бо упэўнены ен можа зрабіць яшчэ шмат добрых спраў. А пра партыі я, просты выбаршчык, які мала цікавіўся раней палітыкай, чуў вельмі мала. Акрамя назовы ды шумных “палітычных судовых спраў” ды шчэ пару акцый хіба што нічога. А акрамя іменаў  лідэраў, якія “сядзяць” недзе там у Менску я не ведаю нікога, ніякага канкрэтнага чалавека. І было б файна, калі б мой выбітны зямляк, якога я выбраю і які зрабіў шмат для маго гораду ці раену быў бы і актывістам партыі Севярынца, пра якога я чуў шмат як пра выбітнага і дзейснага  чалавека.

Але калі разглядаць доўгі  тэрмін беларушчыны то тут я выбіраю сумесную сістэму. Чалавек мае два галасы. Адзін ен аддае за канкрэтнага чалавека, асобу. Другі – за партыю – за сістэму, якая ужо паказала сябе як лідэраў часу, як партыю, якая сапраўды мае  шмат прыхільнікаў, мае уплыў у грамадстве, і, галоўнае, яна адстойвае мае інтарэсы, грунтуецца на такіх жа каштоўнасцях як і я. І гэта вельмі важна. У парламенце маей краіны (і не важна як яго называюць нацыянальны сход ці сойм ці яшчэ як) прадстаўлены і асобы, за якіх мы галасавалі, і партыі, якія адстойваюць мае інтарэсы. Так забяспечваецца, на мой погляд, сапраўдная дэмакратыя: прынцып поліпартыйнасці (іначай адкуль нам браць тыя самыя партыі?) і свободу выбара, бо калі я не бачу партыйнага чалавека, які б мог прадставіць мае інтарэсы як асоба, я галасую за увогуле непартыйнага чалавека.

Безумоўна, я прытрымліваюсь погляду, што у беларусі павінна быць сумесная, прапарцыйна-мажарытарная сістэма. Бо давайце будзем аб’ектыўныя.  Ці не такая сістэма забяспечвае найбольшае прадстаўленне інтарэсаў. Для выбараў у Еўрапейскі парламент добрая прапарцыйная сістэма выбараў . Для Францыі добрая і мажарытарная. Для Беларусі патрэбны новы лад жыцця і сістэма выбараў таксама. І тут на мой погляд найлепшая сумесная  – прапарцыйна-мажарытарная сістэма.

 Наталля Васілевіч “Для Беларусі дэмакратычнай мы выбіраем мажарытарную палітычную сістэму.”

 Па-першае трэба узгадаць, што у Беларусі выбары маюць тры ступені: мясцовыя, парламенцкія і прэзідэнцкія. Калі мы разглядаем выбарачныя сістэмы, то варта усведамляць, што на розных узроўнях найбольш эфектыўныя розныя сістэмы выбараў. Я прапаную разгледзець парламенцкі узровень.

Па другое, што ўяўляе сабой мажарытарная і прапарцыйная выбарчая сістэма? Мажарытарная – сістэма, калі чалавек аддае свой голас за канкрэтнага кандыдыта, прапарцыяная – вызначаецца рэтынг партый, згодна якога і размяркоўваюцца месцы у парламенце. Насамрэч існуе нашмат больш розных сістэм. Але асноўныя іх прынцыпы легка звесці да гэтых двох.  Якая сістэма выбараў больш дэмакратычная  – гэта пытанне не вартае, бо самі па сабе выбары – ужо прыкмета дэмакратыі.

На мой погляд для Беларусі найбольш прыдатнай з’яўляецца мажарытарная выбарчая сістэма. Пры такой выбарчай сістэме чалавек аддае свой голас за канкрэтнага чалавека у адрозненні ад прапарцыйнай.  Якая галоўная мэта выбараў – абранне дзеяздольнага ураду, які можа рабіць нейкія рэформы, каб палепшыць грамадскі стан жыцця, а не піяр-акцыі.  Прыпрапарцыйнай сістэме выбараў часта у парламент праходзяць шмат розных партый, якія не могуць адны нічога зрабіць, не могуць уплываць на прыняцце рашэнняў. І тады на штаб-кватэрах гэтых партый арганізуюцца кааліцыі, партыі ідуць на кампраміс, і у выніку адыходзяць ад заяўленых на выбарах праграм. Пры мажарытарнай жа сістэме партыя вылучае сваіх кандыдатаў, якія па-першае маюць большую сувязь з грамадскасцью на канкрэтнай выбарчай акрузе, па-другое па статыстыцы  пры такой сістэме большую частку парламента складаюць две-тры моцныя партыі, і моцная дзеяздольная апазіцыя, якая, у выпадку незадавальнення палітыкай краіны выбаршчыкамі, можа змяніць уладу.  Тут ідзе абнаўленне кіруючых кадраў.

Мы ўсе глядзім на Эўропу, і хочам ззмаляваць іх дэмакратычную сістэму на Беларусь. У большасці там прапарцыйная сістэма. Але усю яе вастрыню змякчае актыўная грамадзянская пазіцыя грамадзян, якія заўседы могуць адстаяць незадавальняючаю іх пазіцыю. У Беларусі такой практыкі і няма.  Ва умовах Беларусі абраны па прапарцыйнай сістэме парламент можа мець два вынікі. Першы – пры моцнай прэзідэнцкай уладзе – прывядзе да аўтарытарызму, як гэта есць зараз . Другі  – да анархіі , як ва Украіне. Толькі дзеяздольны парламент можа гарантаваць стабільнасць краіны. Яшчэ адзін варты прыклад, на мой погляд. Калі у 20-х гадах у Германіі абралі урад па прапарцыйнай сістэме, і, як бывае найчасцей у такіх выпадках, ен аказаўся недзяздольны. Тут аб’ядналіся экстрэміскія партыі, а да чаго гэта прывяло – мы добра ведаем. У той жа час мажарытарныя выбары у Вялікабрытаніі добрая практыка абрання ураду. Які фактычна кіруе краінай у гістарычна манархічнай краіне. Прычым сістэма выкарыстоўваецца больш за стагоддзе і ніколі не выклікала папроку. Што мы хочым – стабільную краіну ці  вялікі палітычны бардак?

Таму для Беларусі, на мой погляд найлепш падыходзіць мажарытарная выбарчая сістэма. Адрозных прыкладаў такой сістэмы таксама шмат. Мне найбольш падаецца беларускім, бо у нас не так шмат грошы, каб праводзіць некалькі тураў выбараў, прыклад, калі выбаршчык растаўляе па рэйтынгу кандыдатаў, я тады, калі няма абсалютнай большасці па “першых нумарах” улічваюцца “другія”. Гэта дае магчымасць за адзін раз правесці два туры выбараў. Так па статыстыцы у Беларусі на другі тур прыходзіць нашмат менш выбаршыкаў пры тых жа грашовых выдатках. 

Сення у Беларусі  мажарытарная сістэма вядома, які “дзейсны” урад. Мне падаецца, што гэта таму, што апазіцыя, аб’ядноўваючыся не мае палітычнай платформы і не можа перамагчы. Ды й як можна казаць пра выбары у краіне дзе іх фактычна не існуе? Тут вядомая савецкае прыслоўе “Выбар без выбару”

Для Беларусі дэмакратычнай мы выбіраем мажарытарную палітычную сістэму.

The post Выбарчая сістэма ў Беларусі appeared first on Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД).